λαγκίτες
Παραδοσιακές, νοστιμότατες ζύμες σαν κρέπες που φτιάχνουν στην περιοχή του Έβρου. Έχουν ούδετερη γεύση γι\’ αυτό τρώγονται και με μέλι και με φέτα τυρί και με ότι άλλο θέλετε να τις γεμίσετε.
λαγωτό
κοκκινιστό χοιρινό με σκορδαλιά, το φτιάχνουν στην Τρίπολη
λάιμ (lime)
Εσπεριδοειδές συγγενικό με το λεμόνι. Μοιάζει λίγο με πράσινο, άγουρο λεμόνι, αλλά στην πραγματικότητα αποτελεί τελείως διαφορετικό φυτικό είδος με διαφορετική (αν και συγγενή) γεύση – υπόξινη και ελαφρή, αφήνει έναν τόνο γλυκάδας στο στόμα. Προέρχεται από τη Νοτιοανατολική Ασία, όπου και χρησιμοποιείται κυρίως ως άρτυμα (και τα φύλλα του ώς μπαχαρικό). Στην Ευρώπη και […]
λαμπριάτης
φαγητό που γίνεται το Πάσχα στην Άνδρο και γίνεται απο το κουφάρι ενός κατσικιού ή αρνιού γεμιστό με ανδριώτικη γέμιση (χόρτα, αβγά, τυρί, μυρωδικά κλπ.), με διάφορες παραλλαγές ανάλογα με το χωριό, και με πιλάφι ρύζι που το ψήνουν μαζί με το “λαμπριάτη” στο φούρνο.
λούντζα
καπνιστό, μαριναρισμένο χοιρινό. Έχει ζωηρό κόκκινο χρώμα, λεπτό άρωμα μπαχαρικών και καθόλου λίπος. Για την παρασκευή του, διαλέγουν τα καλά μέρη του ζώου και το ψαχνό του, τα αλατίζουν, τα αφυδατώνουν, τα κόβουν σε μακρουλά κομμάτια και τα μαρινάρουν με κρασί και μπαχαρικά (κανέλα). Τέλος, στεγνώνεται και μπαίνει μέσα σε έντερο για να ωριμάσει περισσότερο
λούτσος
ψάρι γλυκού νερού με μακρουλό σώμα γύρω στο 1 μέτρο. Έχει κωνικό κεφάλι, μεγάλο στόμα, μυτερά και ισχυρά δόντια. Η εποχή του είναι το φθινόπωρο. Από τα αβγά του γίνεται ένα είδος χαβιάρι. Γίνεται σούπα, ψητός ή και τηγανητός
μαγιάτικο
ψάρι αλμυρού νερού. Η καλύτερη εποχή είναι από Μάιο-Ιούνιο. Υπάρχει σε φέτες ή φιλέτο και γίνεται τηγανητό ή στη σχάρα. Έτσι λένε και διάφορα ψάρια που ψαρεύονται το Μάιο (όπως ο θύννος)
μαγιονέζα
πηχτή σάλτσα. Χρησιμοποιείται ως συνοδευτικό διαφόρων φαγητών. Φτιάχνεται με κρόκους αβγών, ξίδι ή χυμό λεμονιού, λάδι και μπαχαρικά.
μαϊντανός
(Petroselinum crispum). Αρωματικό χόρτο. Χρησιμοποιείται σχεδόν παντού, στα φαγητά κατσαρόλας, στις σαλάτες, στα αυγά, στο ψάρι, τα πουλερικά, τον κιμά. Ταιριάζει με όλα τα λαχανικά και με τα υπόλοιπα μυρωδικά. Υπάρχει με ίσια αλλά και με κατσαρά φύλλα (φριζέ). Η παλιά ελληνική ονομασία του ήταν μακεδονήσι που σήμερα χρησιμοποιείται για την περιγραφή Ηπειρώτικου αυτοφυούς χορταρικού.
Μακεδονήσι
Η παλιά ελληνική ονομασία του μαϊντανού (τούρκικη λέξη). Σήμερα, με το όνομα αυτό περιγράφεται αυτοφυές χορταρικό στην Ήπειρο, που χρησιμοποιείται κυρίως σε πίτες